-ΑΠΟ ΤΗ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ (ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ) ΣΤΗ ΡΗΞΗ (ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ)

                                Του Θανάση Τσιόγκα

Και στους δύο γύρους των εκλογών την παράσταση έκλεψε η… δυσαρέσκεια. Ή μάλλον καλύτερα, η απέχθεια απέναντι στις κυρίαρχες αστικές πολιτικές δυνάμεις της εξουσίας που υπηρετούν με τον α’ ή β’ τρόπο το εκμεταλλευτικό σύστημα που κλέβει τη ζωή και το μόχθο των καθημερινών ανθρώπων και πολτοποιεί τα όνειρα των νέων. 

Θα επιχειρήσω κάποιες σημειώσεις επ’ αυτού: 

* Στον 1ο γύρο-στο «κεντρικό» επίπεδο:

-Ρίχνοντας μια ματιά σε όλες σχεδόν τις περιφέρειες της χώρας, διαπιστώνεται ότι τα ψηφοδέλτια της λεγόμενης «επίσημης αριστεράς» σημείωσαν άνοδο με βασικό πόλο το ΚΚΕ. Πέραν αυτών, εντυπωσιακή και σαφής υπήρξε, σε πανελλαδικό επίπεδο, και η καταγραφή σημαντικού τμήματος της αντισυστημικής-εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς με κύρια αιχμή, σε αυτή τη φάση, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ίσως όχι μόνο. Βέβαια την πιο εκρηκτική εμφάνιση έκανε η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΟΧΗ! Η αποχή, μαζί με το μεγάλο ποσοστό λευκών-άκυρων, αντικατοπτρίζουν, φυσικά, τη γενική διάχυτη λαϊκή δυσαρέσκεια. Όμως σε κάποιο, σχετικό, βαθμό, ενσωματώνουν επίσης και αντικαθεστωτικές δυνάμεις που αναφέρονται και αυτές στο χώρο της ριζοσπαστικής ή επαναστατικής αριστεράς, στον αντιεξουσιαστικό χώρο, ανένταχτους κλπ, που για διάφορους λόγους δεν επέλεξαν την εκλογική κάθοδο.

Πλην της περιφέρειας-στο δημοτικό επίπεδο:

Εμφανή επιτυχία σημείωσαν αρκετά μαχητικά πλατιά σχήματα που συγκρότησαν σύντροφοι της «εκτός των τειχών» αριστεράς μαζί με ανένταχτους προοδευτικούς αγωνιστές. Να τονιστεί ότι και στους δήμους ισχύει ότι γράφτηκε παραπάνω για την αποχή και τα λευκά-άκυρα.

 * Στο 2ο γύρο των εκλογών (που κατά κύριο λόγο αντιμάχονταν η πράσινη και η μπλε εκδοχή της εξουσίας) η ΑΠΟΧΗ μαζί με τα ΛΕΥΚΑ-ΑΚΥΡΑ άγγιξαν, πανελλαδικά, ποσοστά άνω του 55%!!! Στο Δήμο της Αθήνας 77%!!!!! Στην περιφέρεια Αττικής κοντά στο 73%!!!!! Αυτό αποδεικνύει πως ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των εργαζόμενων και της νεολαίας «φτύνουν» πλέον, με διάφορους τρόπους, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και έτσι τα δύο κυρίαρχα κόμματα του κεφαλαίου «απονομιμοποιούνται» να ισχυρίζονται ότι την πολιτική τους τη στηρίζει δήθεν η πλειοψηφία του λαού. Στην πραγματικότητα «οι πρασινομπλέ» κυβερνούν εξ’ ονόματος μιας μικρής μειοψηφίας (επί όσων πήραν μέρος στις εκλογές) και όχι εκ μέρους της πλειοψηφίας (επί του συνόλου του λαού). Όταν λοιπόν ξανανοίξουν το στόμα τους για να προβοκάρουν τους αγώνες μας, ότι τάχα δεν έχουν την αποδοχή «της κοινωνίας», θα πρέπει να τους πετάμε κατάμουτρα τη συγκεκριμένη υπενθύμιση για… «τα φάσκελα» που τους επεφύλαξε η… κοινωνία! Δεν υπονοώ, φυσικά, ότι όλο αυτό -το ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΛΥΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΡΕΥΜΑ της δυσαρέσκειας, οργής ή απέχθειας- πιστώνεται στον αριστερό χώρο, ασχέτως εάν ένα ευδιάκριτο τμήμα ακουμπά και προς τα εκεί. Εννοώ ότι η συνολική λαϊκή δυσαρέσκεια, που δεν μπορεί να «οικειοποιηθεί» από κανέναν, αποτελεί μια σημαντική ένδειξη ότι ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου της εργασίας, καθώς και πολλοί άνεργοι και νέοι, δείχνουν να αποστασιοποιούνται, έστω σε αυτή τη συγκυρία, από την κυρίαρχη πολιτική αστική σκηνή και αυτό είναι ένα κατ’ αρχήν θετικό σημάδι. Βέβαια πάντα υπάρχει ο κίνδυνος της απορρόφησης της δυσαρέσκειας από το ίδιο το σύστημα και τους ποικίλους μηχανισμούς του. Εάν, όμως, αυτός ο κόσμος ενεργοποιηθεί, σε βάθος χρόνου, στα πεδία των πολιτικών μαχών και της ταξικής πάλης, εκεί που διαμορφώνονται άλλοι κώδικες πολιτικής συνείδησης, τότε ίσως να μπορούμε να μιλήσουμε για πραγματική-ουσιαστική απεμπλοκή. Ίδωμεν στην πορεία…  

Ξεφεύγοντας από την «εκλογική αναφορά», που στο κάτω-κάτω δεν αποτελεί και… το προνομιακό ή αγαπημένο γήπεδό μας, θα σταθώ σε αυτό που κατά τη γνώμη μου αποτελεί και την ουσία. Όποιο και αν ήταν «το μήνυμα των εκλογών», ένα είναι σίγουρο:  Ότι μέσα από τις κάλπες δεν αλλάζει η ζωή μας ούτε ανατρέπεται η επίθεση που εξαπέλυσαν εναντίον μας οι λήσταρχοι του ΔΝΤ, της ΕΕ και οι εγχώριοι συνεταίροι τους. Είτε αριστερά ψήφισε ο κόσμος, είτε απείχε, τίποτε δεν θα αλλάξει και καμία εξουσία δεν θα «μασήσει» από το περιβόητο «μήνυμα της κάλπης»! Αυτό φάνηκε και από τις κινήσεις και τις δηλώσεις κυβερνητικών ιθυνόντων που, εν μέσω της εκλογικής διαδικασίας του δευτέρου γύρου, και με ορατά τα αποτελέσματα της δυσαρέσκειας, έκαναν λόγο για νέα πρόσθετα μέτρα, ενώ ακολούθησε και το νέο ραντεβουδάκι με την τρόικα. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι, αυτή η δυσαρέσκεια (της κάλπης ή της αποχής) να τραβήξει προς την έμπρακτη ρήξη (των λαϊκών αγώνων). Έτσι θα αποκτήσει ουσιαστικό νόημα και προοπτική. Μόνο εάν κατεβούμε στους δρόμους για να υπερασπιστούμε μαχητικά τα δικαιώματά μας, μονάχα αν ο λαός δείξει ενωμένος την ισχύ του, με μαζικούς μαχητικούς αγώνες έξω από τα αστικά πολιτικά πλαίσια, τότε μόνο οι ενταφιαστές των ονείρων μας θα λάβουν την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

 

Αλλά για να πετύχει κάτι τέτοιο χρειάζεται κοινή δράση. Άμεση οικοδόμηση εστιών αντίστασης σε όλους τους χώρους! Σε σωματεία, σε συλλόγους, σε γειτονιές, παντού! Θέλουμε, μπορούμε και οι συνθήκες το απαιτούν. Ο «τοπικός» Καλλικράτης ετοιμάζει ήδη τα βέλη του, η κεντρική εξουσία ακονίζει ξανά τη φαλτσέτα της. Ο «Άλλος Δρόμος» αποτελεί, στη συνοικία μας, μια διακριτή δύναμη που και αυτή έχει χρέος να ωθήσει στην κοινή δράση και την αντίσταση σε τοπικό και γενικότερο επίπεδο. Και πρέπει και οφείλουμε να το επιδιώξουμε. Αλλά και οι σύντροφοι από «άλλα μαχητικά μετερίζια» οφείλουν και εκείνοι να πράξουν το ίδιο. Κάτι ακόμη: Πολλοί φίλοι στο Γαλάτσι, μέσα σε συνθήκες άγριου αποκλεισμού από τα μέσα «ενημέρωσης», μας στήριξαν. Τους ευχαριστούμε γι’ αυτό, αλλά τους λέμε «στα ίσα» ότι δεν φτάνει! Χρειάζεται πλέον και η δική τους δραστήρια συμμετοχή στους κοινούς αγώνες. Αυτό άλλωστε ήταν και το νόημα της δικής μας παρέμβασης. Εμείς δεν είμαστε εξουσιοδοτημένοι «σωτήρες» ούτε καρεκλοκένταυροι. Δεν μπορούμε ούτε φιλοδοξούμε από μόνοι μας να «αντιπροσωπεύσουμε» κανέναν εκ του μακρόθεν. Αποτελούμε ένα κομμάτι του κόσμου της αντίστασης και όλοι μαζί θα πρέπει να κινηθούμε στον άλλο δρόμο. Και μέσα από τη δράση και την κίνηση θα προκύψουν και νέοι αγωνιστές που θα σμίξουν με τους παλιότερους στα καινούργια μονοπάτια. Η λαϊκή δυσαρέσκεια γίνεται πραγματικά επικίνδυνη για το σύστημα, μονάχα όταν εκφράζεται με κινηματικούς όρους. Στους δρόμους και στην αυτενέργεια του ίδιου του κόσμου.  

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: