-Για τον Δεκέμβρη που πέρασε, για αυτούς που θα έρθουνε

”Η καταστροφή είναι η ποίηση των απελπισμένων”, είπε κάποιος.

  Τι παραπάνω ήταν ο Δεκέμβρης από μια κατά μέτωπο σύγκρουση με τον κυνισμό, τον αυταρχισμό και τη βία της εξουσίας; Τι παραπάνω ήταν ο Δεκέμβρης από μια οργισμένη φωνή που έδωσε μια υπόσχεση; Ποτέ ξανά τα ίδια…

       του Ι.Θ. ……                    

   Αυτό το σύστημα που μας περιβάλλει, αυτός ο τρόπος ζωής, έδειξε την αδυναμία και την στειρότητά του και κατέρρευσε μέσα σε μια νύχτα. Οι στυλοβάτες του συστήματος τρομοκρατήθηκαν, μαζί και ένα μέρος της Αριστεράς. Προσπάθησαν αμέσως να επαναφέρουν το οικοδόμημά τους στην παλιά του κατάσταση. Μα επιτέλους κάτι συνέβαινε. Το κίνημα(και κυρίως η νέα γενιά) απέκτησε το δικό του νεκρό και κυρίως τη δική του εξέγερση. Επέδειξε μια τεράστια μαζικότητα η οποία δεν κάμφθηκε από τις συκοφαντίες των ΜΜΕ, την ατελείωτη προπαγάνδα και την ανεξέλεγκτη αστυνομική βία, η οποία δρούσε σαν να αγνοούσε ότι μόλις πριν από λίγες ώρες ή μέρες είχε πέσει νεκρός μαθητής από σφαίρα αστυνομικού. Όμως τα όσα συνέβησαν τότε χαράκτηκαν στην μνήμη και στις συνειδήσεις ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας. Κατεβήκαμε τότε στους δρόμους κουβαλώντας την κατακραυγή τόσων αλλά και την υποστήριξη πολλών. Το τρομακτικό, το ξένο για την κοινωνία αλλά και κινητήρια δύναμη για εμάς ήταν ότι κουβαλούσαμε σκέψεις και αισθήματα. Πορείες συμπαράστασης εκδηλώθηκαν σε πολλές χώρες.

Μια ζωγραφιά σταλμένη από τους Ζαπατίστας. Γράφει ο υποδιοικητής Μάρκος: ”Συντρόφισσα, σύντροφε. Εξεγερμένη Ελλάδα. Εμείς οι Ζαπατίστας, οι πιο μικροί, από αυτή τη γωνιά του κόσμου σε χαιρετούμε. Δέξου το σεβασμό μας και το θαυμασμό μας γι αυτό που κάνεις και σκέφτεσαι. Από μακριά μαθαίνουμε από σένα. Σε ευχαριστούμε.”

  Ένα χρόνο μετά, η παρούσα κυβέρνηση μοιάζει να μην έχει προβληματιστεί καθόλου και απαντάει στις κινητοποιήσεις με ξυλοδαρμούς ηλικιωμένων(η αγωνίστρια των ΕΕΚ η οποία μετά την πορεία της 6ης Δεκέμβρη μεταφέρθηκε σοβαρά τραυματισμένη στο νοσοκομείο), με την παρούσα αστυνομία πάνω σε μηχανές που πατάνε διαδηλωτές και με συναθροίσεις ματατζήδων με κουκουλοφόρους, χρυσαυγίτες και λοιπά φασιστοειδή στοιχεία(Χανιά).

  Άσχετα με το αν κάποιος συμφωνούσε ή όχι με τις πρακτικές διαμαρτυρίας που χρησιμοποιήθηκαν το Δεκέμβρη, όφειλε να αναρωτηθεί τους λόγους που συνέβησαν αυτά τα γεγονότα. Όποιος δεν ερμηνεύει το πως και το γιατί της Ιστορίας χάνει το παιχνίδι. Το παιχνίδι λοιπόν το έχασαν οι εκπρόσωποι του πολιτικού κατεστημένου που βιάστηκαν να τεντώσουν το δάχτυλο κατηγορώντας όσους βρέθηκαν στους δρόμους. Ξαφνικά οι μαθητές και οι φοιτητές γίνονται κουκουλοφόροι, εχθροί της χώρας και της δημοκρατίας, πράκτορες που εκτελούν οργανωμένο σχέδιο, σωματέμποροι και έμποροι ναρκωτικών. Ξαφνικά η αξία της ανθρώπινης ζωής εξισώθηκε με την αξία μερικών σπασμένων τζαμιών. Η Αθήνα και άλλες πόλεις της Ελλάδας καίγονται. Ένας τοίχος γράφει, ”Ο Δεκέμβρης δεν ήταν απάντηση, ήταν ερώτηση”. Κάποιοι κρεμάνε μια ταμπέλα ”οδός Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου”. Οι μπάτσοι φυλάνε το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τι ωραία που φλέγεται.

  Έχει περάσει ένας χρόνος, μα άραγε έχουν περάσει έστω και λίγα λεπτά από τότε;

      Ι.Θ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: