Η χώρα σε ανθρωπιστική κρίση.

image2Στην χώρα μας συντελείται μια τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή.

Δεν είναι υπερβολή. Οι εικόνες που ο καθένας μας συναντά τριγύρω του το μαρτυρούν. Και παράλληλα διαψεύδουν μια εικονική πραγματικότητα που προβάλλουν εφημερίδες και τηλεοράσεις. Διαψεύδουν την καλλιέργεια  ψευδαισθήσεων ότι τα χειρότερα πέρασαν, ότι τάχα η χρεοκοπία αποφεύχθηκε, ότι έχει αρχίσει μια αντιστροφή του κλίματος.

Χιλιάδες συμπολίτες ψάχνουν να φάνε στα ληγμένα των super markets, στα σκουπίδια των λαϊκών αγορών. Πολλοί ανοίγουν τους κάδους των σκουπιδιών αναζητώντας τροφή. Χιλιάδες συμπολίτες μας κρυώνουν. Η θέρμανση είναι είδος πολυτελείας. Χιλιάδες συμπολίτες μας στερούνται τα φάρμακα τους, το δημόσιο σύστημα υγείας έχει σχεδόν καταρρεύσει. Η δημόσια παιδεία έχει διαλυθεί. Μισθοί και συντάξεις δεν φτάνουν πια ούτε μέχρι τα μέσα του μήνα. Αλλεπάλληλα κύματα φοροεπιδρομών οδηγούν στην απελπισία. Ασφυκτικές οι πιέσεις σε όσους έχουν δάνεια. Ακόμα και οι αυτοκτονίες εδώ και καιρό μπήκαν στην καθημερινότητα μας.

Ζούμε ξανά έναν ιδιότυπο κατοχικό χειμώνα. Αυτήν την φορά δεν είναι τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής οι υπεύθυνοι

Η ευθύνη τώρα βρίσκεται στην εφαρμογή των μνημονίων. Στην  υποταγή στις συνταγές της τρόικα, στις αποφάσεις μιας τρικομματικής  κυβέρνησης που με θράσος υποστηρίζει ότι το σκύψιμο του κεφαλιού στις ορέξεις, εγχώριων και διεθνών τοκογλύφων αποτελούν τον μοναδικό δρόμο σωτηρίας της χώρας. Και ας σωριάζονται ερείπια τριγύρω μας…

Ερείπια στις ζωές μας, στις ελπίδες μας, στις αξίες μας.
Ερείπια στη δημοκρατία.
Ερείπια στο πολιτισμό μας.
Ερείπια στα  δικαιώματα μας.
Ερείπια στο μέλλον μας και στο μέλλον των παιδιών μας.

Ζούμε έναν ιδιότυπο κατοχικό χειμώνα. Μια ανθρωπιστική καταστροφή.


Ο αγώνας μας  παίρνει σταδιακά χαρακτήρα αγώνα για την επιβίωση. Και τέτοιοι αγώνες είναι σκληροί.

Χωρίς την κοινωνική αλληλεγγύη, χωρίς τις κινήσεις και τα δίκτυα αλληλεγγύης, χωρίς τους αγώνες των εργαζόμενων και των απορριπτόμενων, χωρίς την διανομή τροφίμων «χωρίς μεσάζοντες» είναι σίγουρο ότι η ανθρωπιστική κρίση θα είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις.

Γνωρίζουμε ότι τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί από μόνο του να λύσει ούτε το πρόβλημα της πείνας ούτε του κρύου ούτε της πολύπλευρης απελπισίας που σκοτεινιάζει τις ελπίδες μας.

Γνωρίζουμε όμως ότι αποτελούν μορφές οργάνωσης των απλών καθημερινών ανθρώπων, όπλα αντίστασης, όπλα άμεσης αντιμετώπισης ενός «τρομερού παρόντος».

Πιστεύουμε ότι αποτελούν κρίσιμα βήματα στην προσπάθεια διαμόρφωση της αναγκαίας κοινωνικής συνείδησης, ακατάλυτης και μοναδικής προϋπόθεσης επίμονων και αποφασιστικών αγώνων που θα βάλουν φραγμό στην γενοκτονική ανθρωπιστική κρίση, στην πείνα, στην έλλειψη φαρμάκων, στο κρύο του χειμώνα, στη διάλυση της δημόσιας υγείας, στην εξαθλίωση χιλιάδων συνταξιούχων, στην κοινωνική απόρριψη των νέων και των ανέργων.

Γνωρίζουμε ότι όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Δεν έπεσαν πάνω μας σαν φυσικό φαινόμενο. Υπάρχουν ευθύνες. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών. Γνωρίζουμε ότι για να συντριβεί το «τρομερό σήμερα» υπάρχει μια προϋπόθεση: Να ανατραπούν οι αιτίες που τα γεννούν. Αν η κυβέρνηση της εθνικής καταισχύνης δεν ανατραπεί δεν θα υπάρξει «ξέφωτο» ούτε για εμάς ούτε για τα παιδιά μας.

Γαλάτσι 30-1-2013

Για την δημοτική κίνηση Γαλατσίου «ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ»

Στέργιος Θεοδωρίδης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: